vrijdag 24 januari 2014

Sewing is cheaper than therapy

Na mijn dertigste ging ik flink onderuit omdat ik niet meer wist wie ik was of wat ik echt wilde. Altijd heb ik gedacht dat ik bepaalde dingen wilde bereiken of stond voor wat ik wilde. Mijn leven stond op zijn kop. Niets leek meer belangrijk te zijn. 

Vanaf deze keerpunt ben ik erg gaan opruimen, figuurlijk en letterlijk. Dacht ik dat ik het type was voor een paar lange laarzen van Fred De La Bretoniere, een jurkje van Karen Millen en dat mijn haar om de drie maanden tot in de puntjes verzorgd moest worden bij een haarstylist. Dat waren de stoffige lagen waarvan ik aannam dat ze bij mij hoorden. Ik heb ze afgepeld, net als bij een ui. 

Laag voor laag

Geen parfum meer
Geen sigaretten meer
Geen dure nieuwe kleren of schoenen meer
Geen afleiding hier of uitvlucht daar.

Laag voor laag

Ook geen facebook meer.
Geen virtuele podium meer, ook niet om mijn ego te voeden. 
Of om mij te laven aan andermans ego.

Voortdurend voel ik een grote behoefte om mijn leven meer te versimpelen. Het trekt aan mij en fluistert mij toe.

Eenvoud
Puur
Liefde

Om mijn hoofd helemaal leeg te maken naast wandelen, mediteren, yoga en hardlopen ga ik ook graag 'uit het niets' borduren.



Alles is liefde.
Liefde is alles.


Geen opmerkingen: