dinsdag 18 februari 2014

Liefde is in alle vormen en maten

Al een paar dagen zit ik te twijfelen of ik deze blog ga schrijven. Ik kan open zijn maar ook heel gesloten. Ik praat niet veel. En weinig over mijzelf. Door mijn werk als energetisch therapeut ben ik mij bewust geworden dat goed luisteren puur goud waard is.

Toch, alles wat indruk op mij maakt of rond dwarrelt in mijn hoofd, wil ik er wel over schrijven op mijn blog.

Ik las in de libelle die ik van mijn moeder kreeg een interview met Ebru Umar over haar leven als single dame en toen ik het uitgelezen had, bleef het vooral bij mij hangen dat ik het jammer vond dat ze er zo over dacht.
interview met Ebru in Libelle nr. 7 2014
Egoistisch leven omdat er geen man & kinderen in haar leven zijn? Geen verantwoordelijkheden? Zelf ben ik ook single en ik voel mij juist overal verantwoordelijk voor. (Dat begin ik nu steeds meer af te leren, joepie). Voor hoe ik in het leven wil staan. Wat ik kan betekenen voor de natuur, het milieu en de dieren /mensen. De laatste jaren voel ik mij regelmatig een moeder(figuur), voor mensen die bij mij komen met energetische therapie of om te komen mediteren. Op het gevaar af om erg zweverig over te komen, ik probeer altijd te leren van mensen in mijn leven waar ik een klik of juist niet mee voel. Soms voel ik mij single maar ook gebonden met mijzelf. Soms voel ik mij een jong meisje maar soms ook weer een omaatje met een gerimpelde gezicht. Dat vind ik steeds minder belangrijk. Ik wil vooral het uiterste liefdevolle, waardevolle en mooiste uit mijn leven halen. 


Denk in hartjes, niet in hokjes.


zondag 16 februari 2014

Heerlijke zondagen

Eigenlijk heb ik wel elke dag een zondagsgevoel. Dat ik dankbaar voor ben hoe alles loopt in mijn leven. Soms gaat dat met een heleboel hiep hiep hoera's en soms moet ik diep zoeken naar dat gevoel.

Maar zondagen, dat zijn toch wel mijn heilige dagen. Dan ga ik vooral niet naar een rommelmarkt, of de stad in en plan ik die vol met afspraken. Nee, dan ga ik het liefst alleen of met een vriendin de natuur in. De paden op en de lanen in. Als de zon zich ook nog laat zien en het regent niet, dan kan ik mij zo blij voelen.


Vaak neem ik ook gevonden veertjes, schelpen en takken mee. Vandaag was dat een grote en brede tak, langer zelfs dan ik. Het hangt nu hoog aan het plafond waar ik leuke dingen aan kan ophangen. Dus gelukkig was het wel de moeite waard om het de hele route mee te slepen.


Op een zondag vind ik de tijd altijd zo snel voorbij vliegen. Zo vlug zelfs dat ik denk, 'O help, ik wil nog duizend en een dingen doen'. Blogs schrijven, geborduurde creaties ontwerpen en in elkaar zetten, mijn huis lenteklaar maken. Dan ben ik al zo moe. Ben ik ook mijn eigen energie die mij opjaagt beu. Dus doe ik niks anders meer dan Investigation Discovery kijken op de t.v.


Toch heb ik wel een hoesje voor een Iphone gemaakt. Ik kan het frobelen niet laten en deze zijn heel leuk en gemakkelijk om zo tussendoor te maken. Hoe je dat doet, wordt met foto's uitgelegd op de blog van Lana Red. Klik hier om haar DIY te bekijken.


Schattig he?