donderdag 9 april 2015

Getatoeëerd worden?

Nee!

Want ik hou niet van pijn en om vrijwillig de pijn van een prikkende inkt-naald op mijn huid te ondergaan. Daar moet ik dus echt niet aan denken. Al vind ik tatoeages best mooi om te zien. Dus heb ik een tijdje geleden een blouse opgeleukt met hier en daar een geborduurde tattootje. 



Ik wilde dat toen nog meer uitvoeren op andere kledingstukken. Alleen ben ik daar nooit aan toegekomen. En nu zit ik al wekenlang met een soort 'creatieve burn out'. Niets komt nog uit mijn hoofd of handen. Ik snapte het zelf eerst niet. Nu ik het idee los heb gelaten dat ik iets 'moet' creëren. Dat hoeft dus niet. Ik kan perfectionistisch zijn. Het moet meteen goed en mooi zijn wat ik heb gemaakt en ook nog liefst origineel. O, ik kan het mijzelf vaak moeilijk maken hoor. Dat vind ik zelf ergerlijk aan mijzelf.

En ik wil er ook graag open over zijn - zonder te willen klagen of zeuren -, maken mijn ouders nare dingen mee met hun gezondheid en dat heeft ook een groot impact op mij. Nu zijn er onlangs tumorcellen gevonden bij mijn moeder in haar lichaam en gaat ze een proces in van een serie onderzoeken bij het ziekenhuis. Mijn vader was al erg aan het kwakkelen met zijn gezondheid. Na een soort van epilepsie aanval, terwijl hij geen epilepsie heeft, bleek dat hij oude resten van een hersenbloeding had gehad, en toen hij thuis kwam van het ziekenhuis, was hij veranderd van een redelijke fit man in een oud man die nauwelijks meer kan lopen zonder zijn rollator.

Ik weet dat het bij het leven hoort. Het leven kan erg mooi en tegelijk zwaar zijn.  

Toch denk ik nog steeds dat dit een groot les is voor mij om het te kunnen dragen met mijn innerlijke kracht. Ik kan bang en verdrietig zijn maar ook erg dankbaar zijn voor elke moment dat ons is gegeven.

En of het nou door het mooie weer komt, of omdat ik het gewoon zo laat, voel ik de creatieve flow in mij heel langzaam en voorzichtig weer kriebelen. 

Zo boven, zo beneden...



5 opmerkingen:

Gittepetit zei

Hallo lieve Perwin,
Wat fijn om weer iets van je te horen. Maar wel heel jammer dat het niet zulk goed nieuws is. Wat zal het zwaar zijn om je ouders zo te zien. Ik weet daar alles van. Je voelt je vaak zo machteloos...
Ik ben blij dat je creatieve kriebels weer een beetje terugkomen. Daar kun je weer energie en levenslust van krijgen. En je maakt prachtige dingen. Probeer te genieten van het proces en het resultaat los te laten. Als je blij wordt van het maken is het resultaat altijd naar je zin.
Ik stuur je een dikke knuffel.
XXX Brigit.

100%HEPPIE zei

Je tattoos zijn prachtig ! Dikke knuffel om te kunnen dragen wat je nu doormaakt...

Denise Beckand zei

Wat vervelend die zorgen over je ouders, allemaal heel herkenbaar. Ik wens je sterkte en kracht toe <3
Al die tatoeages die je de laatste jaren ziet vind ik vreselijk, ik snap de mensen niet. Maar je blousje is geweldig, geen pijn en de prachtigste plaatjes!!!

Lut Geers zei

Prachtige tatoes lieve Perwin.
Heftig wat je ouders en wat jij moeten doormaken. Je kan wel zeggen dat het bij het leven hoort, maar (gelukkig) hoeft niet iedereen dit door te maken. Afscheid nemen wel. Misschien is heel ons leven wel een les in afscheid nemen?
Het is zwaar om dit te moeten dragen, maar je hoeft het niet alleen te dragen. Je merkt zelf hoeveel mensen blij zijn dat je terug bent. Laat ons meedragen

Jaqulin Farnandez zei

Tattoo machine te koop is voor degenen die passie hebben voor tatoeage kunst en willen kunst tatoeage bij hen thuis. Ze willen ook geld besparen door niet te veel geld uit te geven aan de tattenset.