vrijdag 23 december 2016

Bijna het nieuwe jaar


Het is bijna het begin van een nieuwe jaar en ik geloof dat dit mijn laatste blog bericht van 2016 wordt.

Het afgelopen jaar is er veel veranderd. Ik woon nu een jaar in Amsterdam en ik ben hier gekomen om dichter bij mijn ouders te kunnen wonen maar ook omdat ik mij zelf hier oud zie worden.

Wat ik zelf niet heb verwacht is dat ik werk heb gevonden en alsnog mijn yoga opleiding ga afmaken. Als er aan mij wordt gevraagd waarom ik ben verhuisd, is mijn antwoord dat het voor mijn ouders is maar ook omdat ik er aan toe ben om opnieuw te beginnen in Amsterdam. In de loop van het jaar merk ik dat ik er rust en vrede in heb gevonden dat het allemaal zo is gegaan en ik voel een behoefte om mijn wereld een beetje groter te maken. 

Via een vriendin ben ik er achter gekomen dat er een vacature is gekomen voor assistent begeleider / flexmedewerker binnen Kentalis, een grootschalige organisatie van onderwijs en zorg aan kinderen, jongeren en volwassenen met een (verstandelijke of lichamelijke) beperking en spraak moeilijkheden met parttime uren waardoor ik altijd tijd over zou hebben voor mijn ouders en mijn andere bezigheden. Ik heb gesolliciteerd met het gevolg dat ik ben uitgenodigd op een sollicitatie gesprek. (Brrr ik ben toch zo slecht in om mij te presenteren) en blijkbaar hebben mijn C.V en aanwezigheid hun overtuigd want ik ben gelijk aangenomen! 

Ik ben er echt blij mee. Ik vind het namelijk een heel fijn idee dat ik een basisinkomen heb en in mijn vrije tijd kan doen wat ik leuk vind. Naaien, buiten zijn, gewoon lekker relaxen. En daarbij als het even kan mijn ouders bij kan staan.

Alsof het niet genoeg is, ga ik mijn yoga opleiding alsnog afmaken. Ik heb het gemist. Ik vind het geweldig om zelf aan yoga te doen en yogalessen geven vind ik heerlijk. Ook wordt er veel aan mij gevraagd wanneer ik dat weer wil doen. Ik heb met mijn mams gesproken en verteld dat ik haar en mijn vader graag zoveel mogelijk wil helpen / steunen maar dat het wel anders zou worden omdat ik niet meer paraat kan zijn. Mijn mams is er altijd voor geweest dat ik mijn eigen dingen blijf doen. Ze is blij voor mij. En ik ook. Al vliegt het mij af en toe naar mijn keel. ' Ga ik het allemaal wel redden?'. Doch ik ga er helemaal voor. En gek genoeg voel ik de laatste maanden zoveel energie om het te rooien. Ik doe het gewoon en ik zie wel hoe het loopt.

Op maandag 2 januari begin ik met mijn eerste werkdienst en gelukkig hoef ik nu nog niet te werken want ik ben nu bijna dagelijks bij mijn vader. Het is heel onzeker hoe het met hem gaat en ik vind het heel pittig want het blijft mijn vader he? Ik probeer maar hartstikke blij te zijn dat wij nog samen zijn en als ik thuis ben, ben ik bezorgd en gespannen. Ik kijk ook heel vaak op mijn mobieltje of er een sms binnen is gekomen met slecht nieuws. Ook kijk ik met argusogen naar mijn moeder, hoe het met haar gaat want zelf heeft ze het ook erg zwaar met de chemokuren die nu even gestopt zijn en het loslaten van haar man die steeds meer lichamelijk en geestelijk weg glijdt.

Afschuwelijk en toch, dat is het leven ook he? Ik probeer goed op mijn eigen ontspanning te letten en te plukken van de momenten dat ik thuis fijn samen met mijn katten ben of aan het wandelen met een vriendin, of lekker aan het craften en naaien ben. Of gewoon even helemaal niks.

Ik wil jullie graag een fijne kerst en mooie Oud & Nieuw wensen.

Op liefde, vrede en onze innerlijke kracht.

maandag 12 december 2016

bloemen borduren tutorial


Rozen borduren op een vintage baret

Op Instagram zag ik hoe bloemen werden geborduurd door Eliane (t_mezennest) en Liza van Confetti Lab (liza.veenendaal) op bijvoorbeeld handschoenen of een sjaal en ik werd er door geïnspireerd om het zelf ook te proberen. Ik heb een filmpje gemaakt hoe ik het doe op mijn manier. Veel plezier! 

p.s het is zeker een verslavend werkje. Ik kon er zelf niet meer mee ophouden.



Gebarenvertaling;

"Hallo, op Instagram zag ik hoe bloemen werden geborduurd door een paar creatieve ladies. Ik werd er door geïnspireerd om dat ook te proberen. Ik laat je mijn manier zien."

woensdag 30 november 2016

Omdat ik nog steeds aan de innerlijke goedheid van den mens geloof

Al een paar dagen denk ik aan een tekst dat Anne Frank heeft geschreven toen ze ondergedoken zat. Omdat ze wilde blijven geloven in de innerlijke goedheid van de mens. Wat een jong dapper meisje met een groot innerlijke kracht.

Toen ik het een paar jaar geleden las, wilde ik het meteen vertalen in mijn gebarentaal en dat heb ik ook op video gezet.

Hieronder is de videofilmpje en de tekst staat helemaal onderaan.




Het is een groot wonder, dat ik niet al mijn verwachtingen heb opgegeven, want ze lijken absurd en onuitvoerbaar. Toch houd ik ze vast, ondanks alles, omdat ik nog steeds aan de innerlijke goedheid van den mens geloof. Het is me ten enenmale onmogelijk alles op te bouwen op de basis van dood, ellende en verwarring. Ik zie hoe de wereld langzaam steeds meer in een woestijn herschapen wordt, ik hoor steeds harder de aanrollende donder, die ook ons zal doden, ik voel het leed van millioenen mensen mee en toch, als ik naar de hemel kijk, denk ik, dat alles zich weer ten goede zal wenden, dat ook deze hardheid zal ophouden, dat er weer rust en vrede in de wereldorde zal komen.

uit 
De dagboek van Anne Frank.
1944

donderdag 3 november 2016

Célébrer la vie


Vandaag wordt mijn vader 86 jaar.

Straks ga ik naar mijn ouders fietsen om zijn verjaardag samen te vieren.
Met gebak en koffie.

Om hier en nu te vieren.
Om het leven te vieren.

Célébrer la vie

dinsdag 4 oktober 2016

Tutorial rokje met kangoeroe zak van joggingstof


Ik ben zo lekker op dreef met kleren naaien dat ik weer een tutorial heb gemaakt over een rok met een kangoeroe zak. Heel simpel. Gemaakt van een half meter joggingstof dus ook nog voordelig. Mijn rokje stopt tot boven de knieën en is 42 cm.

Omdat de stof elastisch is, is het belangrijk dat je een stretch naald voor de naaimachine gebruikt.

Als je stof van half of een meter koopt, is dat bijna altijd dubbelgeslagen. Sla de ene uiteinde net zo ver op de andere uiteinde zodat je er 2 X 51 cm er uit haalt (op de onderste kant 51 cm en op de bovenste kant ook) en een stukje stof overblijft aan de rechterkant. Dat wordt de kangoeroezak. De dubbelgeslagen naad knip je door zodat je twee zijnaden krijgt op de heupen. Ik heb een vierkant geknipt van 102 cm (inclusief 1 cm naad helemaal om de vierkant). In het midden is het doorgeknipt zodat je twee stukken hebt van 51 cm. Verticaal kan je zelf beslissen hoe kort of lang je de rok wilt hebben. Gemiddeld is het ongeveer 45 cm. Je kan de rok natuurlijk ook omhoog sjorren als je een minirokje wilt dragen of juist omlaag dragen voor een langer effect. De ceintuurband is gerimpeld met elastiek dus dat gaat heel gemakkelijk. De maten zijn geschikt voor iemand met maat 36/38. 



Op de overgebleven stof teken je een kangoeroe-zak ongeveer wat ik op de foto laat zien. Het mag kleiner of groter zijn, naar jouw smaak.


Knip het af met 1 cm naad er bij en strijk rondom 1 cm om op de verkeerde kant van de kangoeroe-zak. Zoom de bovenste hoeken nog een keer om en stik het door met een grote steeklengte, bij mij is dat 3. Dat zijn trouwens de insteekzakken. 


Je neemt een stuk van 51 cm waar de kangoeroe zak op genaaid wordt en speld de punten ongeveer in het midden waar het op gestikt moet worden. De randen van de kangoeroe-zak heb ik eerst gelockt met een zigzagsteek. Stik de kangoeroe-zak helemaal om met een grote steeklengte 3 behalve de insteekzakken.

Naai de uiteinden met de goede kanten op elkaar en lock de zijnaden samen vast. Stik het door op de goede kant van de zijnaden, net naast de naad, met een grote steeklengte. Zo blijft het in vorm. 

Hierbij heb ik de strijkijzer veel gebruikt voor het om zomen en de zijnaden, voor alles eigenlijk wat strak en glad moet worden.


Speld de bovenrand met een half cm naad om en daarna nog eens met 4,5 cm. De tailleband wordt dan 4,5. De onderste foto laat dat zien.


Stik de taillenaad helemaal door maar laat een stukje van 5 cm in het midden op de achterkant open om de elastiekband door heen te trekken. In het midden op de voorkant laat je ook een stukje los van ongeveer 10 cm.

Markeer op de bovenrand twee punten met een pen waar de eyelets moeten komen, waar je de koord er door heen haalt. Tussen de punten is er 2 cm ruimte. Aan de verkeerde kant van de bovenrand strijk je twee geknipte rondjes van plakvlieseline op waar de eyelets op komen, zodat de stof niet kan scheuren. Open de twee gemarkeerde puntjes voorzichtig met een klein schaartje zodat het precies om de eyelet past. Mocht het gaatje te groot zijn, dan schiet de eyelet los. Sla de hamer op de eyelets. De foto's laten zien hoe je dat precies doet.


Meet de elastieken band van 4 centimeter af op je taille. Niet al te strak want doordat de ceintuurband gaat rimpelen, wordt het iets strakker. Duw de elastieken band met een veiligheidsspeld door de bovenrand. Naai nu de geopende stukken op de voor en achter kanten dicht. Nu heb je een gerimpelde taille. Duw de koord of een andere lintje die bij de stof past met een veiligheidsspeld door de eyelets. Zet een knoop vast in de uiteinden zodat het niet per ongeluk terug kan trekken in de tailleband.

Zoom de onderkant om. Ik heb dat met een halve cm naad en daarna 3 cm omgeslagen en stik het door. Je rok is klaar!


Ik hoop dat mijn tutorial met de foto's duidelijk is. Ik wil altijd graag alle details beschrijven en daardoor kan het misschien wel onoverzichtelijk overkomen, wat ik niet hoop.

Mocht iets niet duidelijk zijn en je wilt mij wat vragen. Dan kan je mij altijd een bericht sturen.

Ik wens je veel plezier met het naaien!

vrijdag 23 september 2016

I believe in unicorns

Soms ben ik zo bezig met het gewone leven, dat ik vergeet waar het echt om gaat. Soms ben ik te veel bezig met de dagelijkse dingen dat als ik even stil sta ik moeilijk kan ervaren wat echt telt. Soms ga ik maar door en door en besef ik ineens dat ik mijn eigen levenslust niet goed kan voelen. Alsof alles is gedimd.

Weet ik met mijn verstand goed dat het om de kleine dingen gaat en kan ik dat niet goed voelen.

Soms zit ik best vaak in mijn hoofd en wil ik weer gronden in mijn voeten. Hallo aarde!

Misschien daarom maak ik ook graag dingen die te maken hebben met magic. Dat laat het sprankelende gevoel in mijn buik terug keren. En voel ik mij weer aanwezig in wie ik ben en wat ik wil uitstralen. Hallo Perwin!

We are what we believe we are.

unicorn broche van vilt


Have a magical day.

dinsdag 20 september 2016

Oudewijvenzomer in September

Wat heerlijk dat het nog steeds zo mooi en warm weer is he? Ik zocht op het internet bij Wikipedia op hoe dat naast de nazomer genoemd wordt. Indian summer, Sint-Michelszomer of zelfs Oudewijvenzomer dus. Grappig. 

Zelf ben ik erg gericht op de zon, het daglicht en een aangenaam weertemperatuur. De herfst en de winter kunnen mij wel bekoren. Maar de lente en de zomer, daar ben ik echt voor gemaakt.

Ik naai dan ook graag zomerkleren. Ik heb stoffen in huis liggen die geschikt zijn voor het najaar. Doch nu het nog zomerachtig weer blijft, heb ik gauw een jumpsuit genaaid met een patroon uit Knipmode 08/2016. Het is een 'teken je eigen patroon' dat ik zelf kan overtekenen en dat vind ik wel fijn want zo heb ik het kunnen aanpassen naar mijn lichaamsmaten. Op de Noordermarkt in Amsterdam heb ik een lapje van stretch stof gevonden met de kleuren die mij zo doen denken aan het strand en de zee.


De stof lijkt mij heel geschikt om er een zomerse strapless jumpsuit uit te naaien. Dat is het ook geworden en ik ben er blij mee. De jumpsuit kan eventueel met een ceintuurtje gedragen worden, dat geeft weer een andere silhouet. De broekspijpen heb ik ook niet gerimpeld met elastiek. Ik vind het zo los mooier. Misschien kan ik het nog wel dragen? Anders wordt het voor volgend jaar.


Slaap lekker.
Liefs, Perwin

vrijdag 9 september 2016

Terugkeer naar licht in gebarentaal


In Augustus 2012 las ik een boek van Marianne Williamson 'Terugkeer naar liefde en ik werd erg geraakt door een bepaalde tekst. Dat heb ik toen vertaald in mijn gebarentaal. Ik laat het hier graag zien en de tekst staat hieronder.



Onze diepste angst is niet dat we ontoereikend zijn.
Onze diepste angst is dat we oneindig machtig zijn.
Het is ons licht, niet onze duisternis
waar we het allerbangst voor zijn.
We vragen ons af:
Wie ben ik dat ik briljant, buitengewoon aantrekkelijk, getalenteerd en geweldig zou zijn?
Maar waarom eigenlijk niet?
Je bent toch een kind van God?   
Je moet je niet kleiner voordoen dan je bent
opdat de mensen om je heen zich vooral niet onzeker zouden gaan voelen.
We zijn geboren om de luister van God uit te dragen die in ons woont.
Niet slechts in enkelen van ons, maar in ons allemaal.
Als wij ons licht laten schijnen, geven we anderen onbewust toestemming om dat ook te doen.

Als wij bevrijd zijn van onze eigen angst, bevrijdt onze aanwezigheid automatisch anderen.

Marianne Williamson
Terugkeer naar liefde
Een cursus in wonderen

zondag 4 september 2016

Bloemen in het veld, bloemen op mijn heupen


Ik zat eens met mijn fiets te wachten op de pontje die mij zou brengen naar de binnenstad. Een meisje kwam ook bij de wal afstappen van haar fiets en ze had een korte broek aan, bloemen op haar stof, afgewerkt met donkergroen biasbandjes. Ik vond het zo mooi en ik wilde dat ook na maken. Wat ik zag aan haar broekje was dat de stof glad was en geschikt is om te sporten. Ik wist niet of het mij zou lukken om dezelfde stof te vinden. 

Maar ja ik woon in amsterdam he? En in Amsterdam is bijna alles te vinden. :-)

Op het internet vond ik bij Purlsoho een patroon van City Gymshort. Ik heb het daar gratis geplukt. Klik op de naam dan kom je op de website.

Op Albert Cuijp Markt vond ik bijna zelfde stof, net zo gebloemd en felgekleurd. Alleen was de stof superstretch en dun, wat bij dat meisje niet zo was. Ik wilde het toch proberen. Bij Jan de grote kleinvakman vond ik donkergroen kanten lintje. Ik twijfelde of dat wel slim was. En ja ik ging er toch voor. Ik maak het mijzelf blijkbaar graag moeilijk. Ahum.

Het was wel even een keer losmaken en het opnieuw naaien omdat het hier en daar niet helemaal gelijk gestikt was. Doordat de elastische lintje en stof te veel ging rimpelen of zelfs los raakte. Maar uit eindelijk is het mij gelukt en ben ik blij verrast dat het leuk is geworden. Hoera!

Het straatbeeld is een grote inspiratie bron voor mij. Ik zag trouwens nog meer dat ik ook wilde na maken. Alleen ben ik veel ook weer vergeten. Volgende keer foto's blijven maken!

woensdag 31 augustus 2016

Boho boho bag


In een zucht en scheet, nu ja bijna dan, een buideltas genaaid met de formaat van een grote rugzak. 

De eyelets in slaan om de aantrek-sluiting er door heen te vlechten vond ik best spannend want als het mislukte, was het ook meteen helemaal mislukt. Dus daar had ik extra mijn best op gedaan. Ik vertelde al dat ik een leren tas had gekocht in Den Bosch dat ik nooit gebruikte. Daar heb ik ook weer stukjes leer applicaties uit geknipt en voor de tas gebruikt. Net als de aantrek sluiting en labeltjes. De applicaties knippen en naaien heeft mij twee avonden gekost en Ik vond het zeker de moeite waard.

maandag 22 augustus 2016

The next sewing project and next and next.


In de zomer draag ik graag een korte broek. Dat vind ik heerlijk dragen met het fietsen en als mijn benen bloot zijn, krijg ik een ultiem mooi weer-gevoel. Voor de donkerblauw met wit gestreept stof van katoen koos ik een naaipatroon uit Burda Style 4/2016 en dat is een shorts geworden. Ik heb de broekspijpen korter gemaakt en een 'ouderwetse' omslag genaaid met een blindzoomsteek. Ik had toen in Den Bosch een tweedehands leren tas gekocht voor euro 7,50 - maar uiteindelijk vond ik het met een korte hengsel niet fijn dragen dus dat heb ik uit elkaar gehaald en bewaard. Nu heb ik voor de shorts drie leren onderdeeltjes opgenaaid. Een pijltje boven de linker-insteekzak, een grotere pijl op de band van de achterkant en een soort van labeltje met een ijzeren ring op een omslag. De achterzakjes heb ik zelf ontworpen en omdat de insteek zakken zijn versierd met een veren en golfsteek, vind ik het leuk om de zak klepjes uit te voeren in de vorm van een pijltje. Na vandaag wordt er warm en mooi weer voorspeld en dan trek ik de shorts gauw aan.

                              


Tijdens het werken met de shorts, heb ik al weer een volgende naaiproject in mijn hoofd. 

Ik gebruik al meer dan tien jaar een leren buideltas dat ik in Egypte heb gekocht en dat draag ik echt bijna dagelijks. Ik ben alleen naar Egypte op vakantie gegaan toen ik 33 jaar was. Ik voelde behoefte om alleen op reis te gaan. Ik wilde ondervinden hoe het was om alleen te reizen en ik hoopte dat ik er achter zou komen hoe ik een andere weg in kon slaan in mijn leven. Dat was een hele mooie en grote stap. Elke keer als ik de buideltas draag, doet dat mij er aan denken. Jammer genoeg raakt de tas steeds meer versleten. 


Ik heb in mijn lappenmand gezocht naar restjes lapjes en onderdelen van een uit elkaar gehaalde afgedankte leren tas en daar wil ik een nieuwe buideltas van maken. Mocht dat lukken dan wil ik daarop weer nog een leren buideltas maken.

Het is wel erg puzzelen met de restjes lapjes en onderdeeltjes en rekenen is nooit mijn sterkste kant geweest dus als ik er mee bezig ben, vraagt dat helemaal mijn aandacht en concentratie. 


Benieuwd!

vrijdag 29 juli 2016

Onveilig hechting

Dit wordt geen creatieve blog of een DIY van een genaaide creatie dat ik onlangs heb gemaakt. Daar stop ik natuurlijk niet mee.

Nee, het gaat over het feit dat ik onveilig ben gehecht. Ik denk dat ik er nu aan toe ben om er open over te zijn en om het te delen. Dertien jaar geleden zocht ik vooral naar persoonlijke ervaringen van mensen die ongeveer het zelfde hebben mee gemaakt en had ik er behoefte aan om te lezen hoe er mee om kon gegaan. Ik wilde vooral weten of dat mogelijk was, in het reine te komen met mijn emotionele bagage. In plaats van er voor te vluchten of een afleiding / verslaving voor te zoeken om het maar niet te hoeven voelen of ervaren. Daarom wil ik mijn eigen ervaringen graag vertellen, om te laten zien dat het zeker inderdaad kan.

Ook is mijn vader eergisteren opgenomen in het ziekenhuis vanwege een ernstige lang verwaarloosde schimmelinfectie aan zijn voet en te veel vocht in zijn lichaam door hartfalen. 

Oude bomen moet je niet opeens ergens anders planten.

Dat merken mijn moeder en ik (en de dokters en verpleegkundigen) nu goed aan mijn vader. Hij is erg verward en weet niet meer waarom hij in het ziekenhuis is. Hij weet ook niet meer hoe de tv afstandsbediening werkt, hoe hij kan bellen met zijn mobieltje. Zijn kostbare horloge waar hij altijd erg zuinig op is geweest, laat hij rond slingeren. Dat raakt mij vooral. Gek dat dit kleine ding mij zo opvalt. Het is zo wat mijn vader niet tekent. 

Nu het steeds dichterbij komt dat ik mijn ouders kan verliezen, merk ik ook heel goed hoe ik er bewust van ben. Daardoor waardeer ik extra goed dat ik ze beiden nog bij mij heb en bewaak ik onze gezamenlijke momenten. Ik bewaak mijn eigen momenten ook. Dat dan wel weer. En ik vind dat erg knap van mij. Want ik ben onveilig gehecht. Als kind was het mijn allergrootste angst om een van mijn ouders of beide te verliezen. Ik kon mij dat niet eens voorstellen. Ik ging er altijd van huilen. Op de videofilmpjes van ons samen, vaak onderweg op vakantie in het buitenland, was ook goed te zien dat ik om zoveel minuten over mijn schouders keek of mijn ouders er nog wel waren. Ik durfde als opgroeiende kind en puber nooit echt vervelend of irritant te zijn. Te bang dat ze mij dan niet meer moesten of dat ik niet meer leuk werd gevonden. (Dat heeft ook lang door gesudderd en nog zo nu en dan borrelt dat nog steeds zo op). Vanaf mijn geboorte ben ik gelijk soort van geadopteerd (nooit officieel) en ben ik altijd gebleven bij hun. Toen bleek dat ik doof was. Dat werd gauw ontdekt omdat mijn moeder zelf een verpleegkundige was. Zodoende is er nooit veel gecommuniceerd met mij. Dat was ook moeilijk voor mijn ouders. Dat heeft mijn onveilige hechting sterker gemaakt, waardoor mijn angst nog meer vergroot werd.

Door veel zelfonderzoek met meditatie & yoga, zelfhulpboeken en therapie begon ik mijn eigen denken, handelen en doen te begrijpen en waarom ik elke keer in dezelfde valkuilen viel. Ik probeerde mijzelf te geven wat ik had gemist. Ik probeerde mijn eigen moeder en vader te zijn. Ik heb mijzelf op emotioneel gebied opnieuw opgevoed, waardoor ik steeds meer een compleet mens word. Hierop is mijn angst kleiner geworden. Nu mijn kind-angst lijkt uit te komen, sta ik vooral versteld van hoe gegroeid ik ben. Hoe krachtig en kwetsbaar ik mij voel. Dat kleine Perwin en grote Perwin met elkaar zijn samengevoegd. Waardoor mijn donkere kanten zo bij mij zijn gaan horen, net als mijn lichte kanten.

Dat vind ik een wonder op zich. 

Ik zit te denken hoe ik mijn blog kan afronden. Ik weet het niet. Ik sluit af met veel liefs, Perwin. Dat lijkt mij een mooie afsluiting.

Veel liefs, Perwin

zaterdag 11 juni 2016

Weinig energie en veel liefde

Als het aan mij lag, zou ik nog veel meer willen creëren. Een mooi vlinderonderbroekje, een vrolijke jumpsuit, een schattige jurk met een peterpan kraagje. Ja, en nog veel meer.

In de werkelijkheid heb ik te dealen met mijn beperkte hoeveelheid energie en ben ik heel vaak moe, dat er niets meer uit mijn handen komt. Soms verzet ik mij daar tegen en soms geef ik mij er aan toe. Mij er tegen verzetten heeft tot gevolg dat ik daarna nog veel moeier ben. Als ik er gewoon door heen ga, dan laadt mijn energie zich langzaam op.

Ik wil er graag zijn voor mijn ouders. Als mijn moeder naar het ziekenhuis gaat of erg ziek is, wil ik haar het gevoel geven dat ze niet alleen is. Dat ik bij haar ben. Dat er van haar gehouden wordt. Bij mijn vader is zijn wereld erg klein geworden omdat hij zelf niets meer kan ondernemen en het allemaal niet meer kan volgen. Ik help hem dan met het douchen en schone kleren / ondergoed klaar te leggen voor hem, door de administratie te doen zodat er bijna niets meer geregeld hoeft te worden en dat geeft weer rust voor ons beiden. Ik besef dat het veel vergt van mij. Doch ik kan goed ervaren, hoe meer liefde van mij naar hun gaat, hoe meer liefde ik ook ga voelen voor mijzelf. Ook vind ik het fijn om te zien als ze er blij mee zijn. Mijn vader blaast altijd een kusje naar mij als wij klaar zijn.

Daarnaast kom ik mensen tegen op mijn pad, waarvan ik intuïtief voel dat ze een luisterend oor willen en hun verhaal kwijt willen aan mij. Ik wil er dan met aandacht aanwezig zijn. Daarna heb ik weer veel ruimte en energie voor mij zelf nodig. Ik vind het ook helemaal niet erg om lang alleen te zijn. Ik vind dat juist heerlijk en ik heb het ook broodnodig. Om mijn gedachten uit te laten waaieren, om alle energetische dingen van buitenaf weg te laten vloeien door de wind. Ik wandel ook graag veel.

Onbewust moet ik veel van mij zelf doen. Bewust doe ik als het niet hoeft weinig.

Een lang verhaal misschien. Kort en krachtig gezegd, ik voel mij de laatste tijd steeds meer een compleet mens. 

zondag 29 mei 2016

Het is blauw wat de klok slaat

De laatste tijd, sinds ik mij heb toegespitst op kleren naaien in plaats van allerlei dingen doen, gaat het lekker en dat vind ik fijn. Ik vind het gaaf om mijn zelfgemaakte kleren zo netjes mogelijk te naaien. Geen perfectionisme (vroeger wel). Wel een uitdaging.

Ik heb op Dappermarkt een paar leuke stofjes gekocht. Samen met de stofjes dat ik de vorige keer op Noordermarkt heb gekocht, springt de kleur blauw wel erg uit. Ik hou inderdaad van donkerblauw. Om eerlijk te zeggen vind ik de keus op de stoffenmarkten vaak niet erg uitgebreid. Vaak zijn de stoffen bedrukt met hele drukke prints en zijn ze uitgevoerd in felle kleuren. Het is voor mij altijd zoeken naar een leuke stof waarvan ik gelijk een idee krijg in mijn hoofd. 


Deze stof met de etnische print was bij een Marokkaanse stoffenhandelaar op Noordermarkt. Tussen stapels rollen stoffen. Ik heb een broek van gemaakt a la Marokkaanse stijl. Het is een joggingbroek in een luxe versie uit BurdaStyle 5/2015. Ik heb de bovenkant ingenomen omdat ik het wel te wijd vind. Het naaipatroon ga ik de volgende keer niet meer gebruiken. Ik ga toch liever voor een slank naaipatroon. 


Op de middelste foto draag ik een jumpsuit van de stof van de Noordermarkt. Soms kom ik een stof tegen waarvan ik meteen weet wat het wordt. Hier dus ook. Ik weet niet meer uit welke naaitijdschrift het patroon komt. Het moet wel uit of Knipmode of BurdaStyle zijn. Het is met details afgewerkt zoals dat op de foto te zien is. Ik vind het heerlijk dragen als het buiten warm en zonnig is.


Van de eerste stof op de foto heb ik een half metertje over gehouden en daar maakte ik een shorts van. Het naaipatroon 110A komt uit BurdaStyle 6/2016 en het is meer geschikt voor linnen. De stof is viscose dus erg slap om te verwerken. De band is anders getekend en voor de volgende keer neem ik liever een standaard naaipatroon van een korte broek met steekzakken en een ritssluiting.

Ik heb meer stoffen gekocht. Daarvan wil ik gauw foto's laten zien op mijn blog van zelf genaaide kledingstukken waaronder een matrozenbroek van jeans met knopen in twee rijen, een palazzo broek of een omslagbroek en een uit-wassen-drogen-aan zomerbroek met een elastisch band. 

De stoffen hangen nu te drogen van het wassen en vanavond hoop ik aan de slag te gaan. Straks ga ik wandelen met een vriendin die uit Den Bosch komt en het zou ook gaan regenen & onweren dus het zal mij benieuwen wat wij gaan doen. Ik denk dat wij Amsterdam in gaan. In Amsterdam is het nooit saai en kunnen wij gemakkelijk overal rond 'zwerven'. Er is vandaag ook een stoffenmarkt op Bos en Lommer plein. Zelf ga ik er niet naar toe. In Juni komt er een stoffencircus  en een grote stoffenmarkt in Amsterdam, dan haal ik mijn hart op. :-)

Fijne en relaxte zondag gewenst, hoe het weer ook mag worden.

dinsdag 10 mei 2016

Boho vintage tuniek tutorial


Op de Noordermarkt, voor mij een stoffenwalhalla, vond ik een faux vintage lapje met mooi verwerkt kant aan beide kanten. Ik nam het mee, met het idee om het te hangen over een openslaande deur of voor een raam. Thuis gekomen bedacht ik dat het wel erg leuk zou zijn om er een tuniek van te naaien. Zo gezegd, zo gedaan.

Halsopening 
Het was een meter lang en ik vouwde het dubbel zodat de kanten op elkaar pasten. Dit lapje was al verwerkt met kant. Als je een mooi stofje neemt, kan je zelf een kantje aan naaien voor de onderkant. In de vouwlijn knipte ik een ovale opening die eindigt op 1 cm op de maat van mijn linkerschouder naar de rechterschouder. Let op dat je niet precies opmeet van de lengte tussen je schouders want de stof rekt een beetje uit en dan kan het ruim vallen over je schouders. Als je zelf even voelt tussen je schouder en sleutelbeen, voel je een soort knobbel. Vanaf die punt heb ik het opgemeten.

Mouwopeningen
Aan de beiden kanten voor de mouwen knipte ik een stukje af en je bepaalt zelf hoelang je de mouwnaden wilt behouden voor je tuniek. Hoe korter de mouwen zijn, hoe minder de stof flappert rond je middel. Vanaf de uiteinden van de halslijn naar de schouder heb ik er 26 cm voor uitgetrokken. De zijnaden naaide ik op de mouwopeningen na dicht. Dat was bij mij 35 cm. 

Afwerking
De hals en mouwopeningen heb ik afgewerkt met een decoratie zigzagsteekje en de rafels knipte ik af. Wees hier wel voorzichtig mee. Want voor je weet knip je per ongeluk in de steek of de stof zelf. De zijnaden zijn ook op die manier dicht genaaid.

De halsopening kan ook afgewerkt worden met een bandje (bies) of worden omgezoomd. Hier heb ik dat niet gedaan omdat ik het fragiele effect van de stof wil benadrukken. Ook kan je zelf de tuniek zo smal maken als je wilt. Ik heb het bewust niet te smal geknipt omdat ik het leuk vind dat het op die manier een soort omslagdoek blijft. Wat je ook in plaats van de zijnaden dicht naaien kan doen is een stukje naast de zijnaden vastnaaien zodat de zijnaden als losse flappen hangen rond je middel. Dat geeft een slank silhouet. 

Creëer het naar je eigen stijl en smaak. Dat maakt het naaien zo leuk.


vrijdag 6 mei 2016

De V van veer, vogel en vrij


Wat mij is bijgebleven van gisteren, de bevrijdingsdag, is het lopen over de pontenbrug over het IJ in Amsterdam bij het Centraal Station. Zoals dat in de oorlog werd gedaan om de aandrijvingskosten te besparen van de autoveren, werden de ponten naast elkaar gelegd zodat mensen over de geïmproviseerde brug konden lopen, van het centrum naar de overkant van Amsterdam Noord om te zoeken naar voedsel en water bij de boerderijen toen er niets meer te krijgen was in Amsterdam centrum. Het maken van de leren vintage armbanden met een pauwenveer en twee witte veren er op geborduurd die voor mij 'vrij zijn als een vogel' betekenen. Genieten bij de Westerkerk waar (gay) mensen hun vrijheid vieren bij de homo-monument met muziek en drank. Daar heeft Anne Frank ook gewoond. Dat gaf ook een speciaal glans aan 5 mei 2016.


dinsdag 3 mei 2016

Magische woorden


Eergisteren had ik er behoefte aan om bepaalde woorden te borduren op zelf gesneden leren armbanden. Als ik ze draag, voelt het als een steun voor mij. Want sommige woorden zijn voor mij woorden met een bepaalde uitstraling. Waardoor ik er door aan herinnerd word hoe het ook al weer zit en die mij rust & kracht geeft. Ik vind dat er een magie in verborgen is.

Ik geloof er ook in dat alles wat ik denk en zeg het universum in geslingerd wordt en weer terug keert naar mij. Woorden hebben macht en aan mij de keus om de macht te gebruiken zoals ik dat wil, op een liefdevolle en zachte manier. Dat is ook de reden waarom ik eigenlijk nooit 'scheld' woorden probeer te gebruiken of in mijn hoofd te denken. En betrap ik mij soms erop dat ik het woord k*t toch roep, als ik aan het fietsen ben in Amsterdam. En het is weer eens een gekkenhuis in de grachtengordel. Dan moet ik lachen om mij zelf. Daar ga ik weer de mist in. Voor de rest gebruik ik voor vervelende nare situaties de woorden 'dikke balen', 'wat ontzettend naar', 'ongelofelijk rot'. Dat geeft mij een beter gevoel. 

Nu ben ik begonnen aan een pauwenoog. Dat vind ik ook een mooie illustratie om te borduren op een leren armband. En moet ik gauw eens veel meer kraaltjes kopen in alle kleuren van de regenboog. De leren armbanden heb ik gesneden uit een leren donkerbruine tas die ik kocht op een vlooienmarkt. Het borduren gaat fijner op dikkere leer en het sluit ook mooier aan om een pols, vind ik.

woensdag 27 april 2016

Wat ik van mijn laatste kringloop lapje heb gemaakt

In mijn rode ladekast heb ik nog een laatste lapje liggen, van een zachte nude kleur. Gekocht bij de kringloop in Den Bosch.

Een tijdje geleden heb ik besloten om niet meer zomaar kring loop lappen te kopen als ik niet weet wat ik er mee ga doen maar alleen nog te kopen met een doel. En daar wil ik dan mooie stoffen voor gaan zoeken op het internet of in een stoffenwinkel / markt.

Nu zag ik op pinterest foto's voorbij langs komen van dunne fladder mouwtjes over elkaar verwerkt. Dat wilde ik graag doen. Ik heb een basis patroon van Simplicity Naaimode magazine gebruikt van een t shirt model en er waren al twee mouwdelen in verwerkt. Ik tekende er nog een mouwtje bij. Ik maakte de mouwranden af met een zig zag rolzoompje met gouden draad. De striklint heb ik groter gemaakt met schuine uiteinden en afgewerkt met een gouden draad. De halslijn verwerkte ik met een band op de halsrand dus niet aan de halsrand zodat het een beetje laag blijft. Ik vond het cool om te proberen de mouwnaden aan de binnenkant onzichtbaar te maken met een bandje er over heen en dat is super gelukt. 




Ik ga nu ook weer naailessen geven! Ik heb hierboven bij het kopje 'Naailessen volgen' meer informatie gezet over de naailessen en ik hoop dat je net zoveel plezier en vreugde gaat ervaren met het zelf naaien van je eigen kleding en andere naai dingen.

Vandaag is het ook koningsdag. Op het internet zag ik op het internet dat heel NDSM werf wordt veranderd in een feestelijke terrein voor jong en oud dus die kant ga ik straks op, als het tenminste niet heel erg gaat regenen. 

Een feestelijke koningsdag toe gewenst.

Liefs, Perwin

dinsdag 12 april 2016

Oh la la


Lingerie naaien. Heel anders dan kleren naaien. 
Alle foutjes zijn meteen te zien op de lingerie stof. Met de stof voor de kleren kan je het een en andere camoufleren maar dat kan haast niet met stretch stof.

Ik heb mij zelf een lingerie naai cursus als kado gegeven want ik wil ook graag mijn eigen ondergoed leren naaien. Sterker nog, ik wil bijna al mijn kleding zelf naaien en zo weinig mogelijk kopen. Dat lukt bijna niet omdat het erg arbeidsintensief is. Ik blijf het wel proberen.

Ik ben bij de lingerie naaicursus begonnen met een basis b.h, een slip en een string. Ik kon kiezen uit een basispakket van verschillende kleuren en ik ben voor roze / parelmoer gegaan. Onder de begeleiding van de lingerie naaidocente ging het heel goed en zijn ze allemaal goed gelukt. 

Thuis ben ik enthousiast aan de slag gegaan, met een patroon van een hipster (van overgebleven restjes stof en lintjes uit de basispakket) tekenen, zelf details aanbrengen (Ik ben gek op little things) en ze uit knippen. 
Netjes naaien zonder omkrullen van de elastiek is een ander verhaal. Zo heb ik de elastiek voor de pijpjes veel te lang opgemeten. Meten en rekenen is echt niet mijn sterkste kant. 

Het is mij wel gelukt (wat mij achteraf ook heeft verbaasd). Ik heb mij een paar keer echt afgevraagd of ik dit nou wel moet afmaken. Het even op zij leggen en op een ander moment weer verder gaan heeft mij goed geholpen. Even afstand van nemen en met een frisse hoofd er weer aan beginnen.

Ook heb ik een aantal mooie lapjes, kantjes en lintjes gekocht bij Kantje Boord in Amsterdam. Dat is net een snoepwinkel. Er kan niet gepind worden, alleen met contant geld betaald worden. Je vindt ze op het internet op hun naam.

Ik ga beginnen aan nieuwe kleurtjes en combinaties. Ik heb al een paar ideeën in mijn hoofd. Een beetje frivool en een beetje ondeugend. Dat vind ik leuk

Oh met foto's maken heb ik elke keer een andere lichtinval door de wolkenveld, daarom verschilt de kleur erg op de foto's.


zaterdag 26 maart 2016

Mijn mams

I love you - handgebaar

Toen ik ongeveer een maand oud was, kwam ik in het leven van mijn moeder. Ze heeft mij toen in haar armen vast gehouden en mij daarna eigenlijk nooit meer los gelaten.

Nu mijn moeder ernstig ziek is, voel ik alleen maar een grote behoefte om bij haar te zijn. Om samen te zijn en ook met mijn vader.

Ik voel ook een behoefte om steeds creatief bezig te zijn, om wat te maken met mijn handen. Misschien is dat een uitvlucht voor mij om mijn verstand op nul te zetten en mijn blik op oneindig en vooral gaan met dingen creëren die ik mooi vind.

Voor vandaag ben ik blij dat het zonnig mooi weer wordt en ik straks lekker ga fietsen van Amsterdam Noord naar Amstelveen en dat is echt een mooi fietsroute langs de Amstel.

Een fijn weekend gewenst met veel zon.


dinsdag 23 februari 2016

The Sewing Bee

Vorig jaar in het voorjaar was ik niet actief bezig met mijn blog maar heb ik wel aan enkele kledingstukken genaaid en dat laat ik nu hier graag zien. Ik heb een stapels oude Burda's & Knipmode's en daar vond ik een naaipatroon van een harem broek. De stof komt van de markt en ik moet eerlijk zeggen dat hoe goedkoper de stof is, hoe lastiger het is om te naaien. Als ik een naad fout had genaaid en dat er uit wilde tornen met de tornmesje, dan ging de stof al kapot. Ik was met de broek 3x voorzichtiger dan normaal gesproken. Hierbij heb ik de broekspijpen langer gemaakt. Ook is een broekspijp afgewerkt met een goud bronzen paspelstrookje en zijn de zakken versierd met een bandje. De achterzakken zijn met een paspelstrookje verwerkt. Een applicatie die ik er goed bij vond passen, met gouden sterren, heb ik op gestreken en dat vervolgens vastgenaaid.



De veren stof kocht ik op de Noordermarkt in Amsterdam en ik vond het leuk om er een tuniek van te naaien. De riempje maakte ik zelf door drie dunne koordjes van suede te vlechten en er twee geknipte leren veren aan te hangen. Om in de sfeer van Ibiza Style te blijven, heb ik ook een kwastjes-band aan de mouwen en onderkant genaaid. De halslijn heb ik lekker gemakkelijk afgewerkt met een elastiek. Dat past altijd, toch he?




De top vond ik bij de kringloop voor een klein prijsje en ik vond de stof, kleur en motief grappig. Het model niet. Ik wilde het vermaken tot een tuniek. Hierbij heb ik een bandje op de hals en aan de onderkant een bling bandje genaaid.
Ik was blij dat het goed is gelukt. Met mooi weer draag ik het graag met een jeans en slippers aan mijn voeten.


Ik brak er mijn hoofd over hoe ik dit blog berichtje moest noemen. Toen kwam 'The Sew Bee' in mijn hoofd op. Al ben ik lang niet zo goed hoor, als de kandidaten bij The Great British Sew Bee en Door Het oog Van De Naald. Dat vind ik trouwens de leukste tv programma's. Wanneer zouden ze weer beginnen?

zaterdag 20 februari 2016

Emotioneel (on)gezond gedrag


Een paar jaar geleden maakte ik deze foto in het Bossche Broek te Den Bosch en ik blijf er elke keer om glimlachen.

'U mag er zijn'. Helemaal. Zoals jij bent. Uniek en bijzonder.

Dat klinkt mooi he? Doch ik vind het niet altijd zo simpel hoor. Ik ben 'jammer genoeg' opgegroeid met emotioneel ongezond gedrag. Hoe dat komt en waardoor laat ik hier even achterwege. Misschien komt dat nog of niet. 'Jammer genoeg' heb ik tussen haakjes gezet want ik zie het als mijn grote les om er mee te dealen in het dagelijkse leven. Het is mij door het universum gegeven te leren dit te vertalen naar emotioneel gezond gedrag. En alleen God weet hoe graag ik dat wil. 

Ik had diep in mij geen basis om er op terug te kunnen vallen, om mijn vertrouwen, liefde en respect er uit te halen. Eigenlijk helemaal niet als ik terug blik door mijn verleden, hoe zoekende ik ben geweest naar liefde, waardering en bevestiging in de buitenwereld. En hoe ik zo nu en dan hier soms mee over struikel. Het heeft zich vertaald in met name vallen voor mannen die emotioneel onbereikbaar waren door hun eigen proces. Dat vond ik heel 'veilig' en herkenbaar want dat kende ik. Als een man of vrouw mij echt zag zoals ik was, kreeg ik acuut bindingsangst en grote twijfels. De laatste jaren kon ik door mijn zelfbewustwordings-proces echt zien hoe ik dat zelf opriep of het zelfs opzocht. Hoe meer ik het doorzag, hoe meer dat veranderde. Hoe meer innerlijke rust en vrede in mijn leven en hart binnen kwamen slopen.

Ik kon jaloers zijn op mensen die met hun gedrag lieten zien dat ze emotioneel gezond gedrag hadden ontwikkelden in hun jeugd en dat wilde ik zo graag bereiken. Het was vreemd en nieuw voor mij. Ik heb er hard aan gewerkt met het omzetten in emotioneel gezond gedrag en nu nog kan ik aan mijn eigen denken, voelen en handelen merken waar dat vandaan komt. Ik ben nog steeds hartstikke aan het oefenen om in verbinding te blijven met mij zelf. 

Want ik mag er zijn. 



* Leven in je leven, leer de valkuilen in je leven herkennen, J. Young & J. Klosko

* Vrouwen die te veel liefhebben. Reacties op 'Als hij maar gelukkig is' , R. Norwood

* Waarom ik, waarom dit, waarom nu, Antwoord op de grote vragen van het leven, R. Norwood

* Artikelen uit de website van A. Schmitz, https://www.norwoodgroep.nl/#_RELEVANTE_ZELF_-THERAPIE