zaterdag 27 mei 2017

Oh one fine day

Vandaag was een fijne zonnige dag. 

Waarbij ik mijn 'safari' rok ook kon dragen dat ik heb gemaakt van mijn vader's oude gordijnen. Ik heb een leren veter ingeregen als een ceintuurtje. De rok is van onderen een klein beetje wijduit gaan staan omdat de gordijnstof best dik is. De zakken zijn gevoerd, geplooid en er op genaaid. Ook zijn er twee knopen op genaaid met knoopsgat openingen en op de zoomrand naaide ik twee stiksels met de tweelingnaald. 



Vandaag heb ik gefietst van Amsterdam Noord naar Haarlem door een mooie natuur landschap. Ik schrijf er niet zoveel over maar ik ben dus niet gebleven bij mijn biologische ouders. Vanaf mijn geboorte ben ik opgegroeid bij mijn pleegouders. Die onlangs weg zijn gevallen. Waar ik nog steeds veel verdriet om heb. Als ik eerlijk ben, hoop ik dat ze op mij wachten, wanneer het mijn tijd is om te gaan. De familie van mijn ouders, ik noem ze eigenlijk nooit mijn pleeg ouders maar gewoon mama en papa, woont overal in Nederland en wij sturen elkaar zo nu en dan een appje en een kaartje. Het zijn lieve mensen en ik ben blij met hun aanwezigheid op een grote afstand.

In Haarlem heb ik nog een vader, moeder, broers en zusjes van Turkse afkomst. Het gevoel is er anders maar niet minder om. Ik ben er dankbaar voor. 

In de tussentijd maakte ik ook nog een spijkerjurkje/tuniek van stretch jeansstof, een beetje stug. Het naaipatroon komt uit een oude Burdastyle naaitijdschrift en ik vind het een heerlijk basis kledingstuk om het overal bij te dragen.


Ik heb nog meer stof van mijn papa's gordijnen en daar ga ik een kekke jurkje van maken. Eerst moet ik een naaipatroon zoeken. Ik begin er nu mee. 

Heb een fijne zaterdagavond.

Liefs, Perwin




Geen opmerkingen: