woensdag 19 september 2018

Op de naaitoer...


Daar ben ik dan weer. Ik heb het de laatste maanden ongelofelijk druk gehad en de zin om te bloggen ontbrak mij. Zo tussendoor heb ik wel kleding genaaid en daar laat ik even foto's van zien. Ik heb een blouse van mijn vader verwerkt tot een zomerse tuniek met een gehaakte kanten lintje aan de mouwen en de onderkant.



In mijn oude huis had ik stof hangen voor de keukenkastjes in plaats van keukenkastdeurtjes. Dat vond ik leuker en het gaf ook gelijk een landelijke effect. Dat heb ik hier nu niet meer en ik heb van de stof een jumpsuit genaaid. Het draagt lekker want het is soepel linnen. :-)

Van de overige gordijnstof naaide ik nog een jumpsuit en dat draag ik best veel als ik thuis ben. 
 

De volgende keer zal ik wel meer vertellen over hoe het is gegaan in mijn leven. De zin om blogs te schrijven ontbreekt mij nog steeds, eerlijk gezegd.

Liefs, Perwin

woensdag 27 juni 2018

Mijn hart volgen


Sinds wat ik heb meegemaakt met mijn ouders, is het bij mij sterk geworden dat ik in het leven alleen nog maar wil doen wat ik echt leuk vind en wat puur bij mij past. Steeds meer voel en besef ik dat het niet de bedoeling is om door het leven te 'ploeteren'. Wat ik wel graag wil is oprecht genieten van alles wat het leven mij biedt.

Wat ik ook heel super vind is dat daardoor dingen op mijn pad komen, omdat ik alleen nog maar mijn hart en intuïtie volg.

Zo heb ik eindelijk mijn droomhuis gevonden. Ik kon het krijgen omdat mensen voor mij de open keuken in de woonkamer te klein vonden (Ik heb wel wat ideeën om het een beetje ruimtelijk te maken) en de buurt is erg rustig. (Voor mij is dat heerlijk!) Omdat ik het afgelopen jaar meer ben gaan werken, is mijn inkomen daardoor ook gestegen en mocht ik zodoende de woning accepteren. Hoera! De huur was wel hoog. Dat deed mij wel even slikken. Wat gebeurde er toen tot mijn grote verrassing? Door de puntentelling werd de huur met 75,- gedaald. Ik was zo blij.


Dat was ook niet alles. Ik vond al lang de werkdruk hoog op mijn werk. Ik kwam altijd moe thuis van het intensief werken in de zorg. Dus heb ik gesolliciteerd naar een andere baan, ook in de zorg. Met volwassenen die zelfstandig wonen en naar dagbesteding gaan. Ik begeleid ze op een afstand. Dus geen lichamelijke verzorging en ook geen hoge agressie op werk. Het gesprek was positief gegaan en volgende week hoor ik of het ze is gelukt om voldoende uren bij elkaar te krijgen en zo mij in dienst te nemen. (Toen ik dit neer tikte, kreeg ik een e-mail dat ze mij niet zouden aannemen. Ik zag het als een teken dat ik helemaal klaar was met de zorg).

Tegelijkertijd zag ik ook een vacature op het internet voor dove mensen, voor de functie van barista om te werken achter een eigen koffiebar op een paar locaties in Amsterdam en Schiphol. Ik heb vroeger in de horeca gewerkt en dat vond ik altijd erg leuk. Het was hard werken. Dat vond ik geen enkel bezwaar. Dus ik heb daar ook op gereageerd en ik mag beginnen als Barista in een koffiezaak waar besteld wordt in gebarentaal en In Juli krijg ik een Barista-training. Wow, dat is een uitdaging voor mij om iets totaal anders te doen dan de afgelopen jaren.

Gelukkig is mijn vakantie net begonnen want ik heb nu twee huizen, waarvan ik er een netjes en leeg moet afleveren en een waar ik in mag trekken, aankomende zaterdag.

Spannend! Hoe ik toch weer een totaal andere weg in sla.

Fijne dag. Liefs, Perwin

zaterdag 21 april 2018

Verven op een natuurlijke manier


Als het even kan, probeer ik op een natuurlijke manier te leven door geen vlees te eten, mijn afval te scheiden en alles weer opnieuw te gebruiken.

Ik koop ook bijna niets nieuws meer en dan alleen nog wat ik echt nodig heb.

En dat wil ik steeds meer doen, stap voor stap.

Mijn dekbedovertrekken hebben bij mij geen lang leven, omdat mijn katten er op slapen en er mee krabben met hun achterpoten of er zelfs gaten in bijten. Zelf vind ik linnen dekbedovertrekken erg mooi maar de prijzen minder fijn in combinatie met het kapotmaak-gedrag van Lara, Thor en Bora.

Dus wil ik het zelf verven op een natuurlijke manier. Ik heb bij Hema twee katoen dekbedovertreksets in het wit gekocht.

Eentje heb ik met 100 gram kerrie poeder geverfd. In de emmer heb ik zout bij gedaan en het naspoelen doe ik dat met natuurazijn. Het afbinden voor een tie dye effect lukt niet omdat geel en wit samen niet genoeg opvalt en het afbinden beter met dikke elastieken en touw gedaan kan worden.

De kleur vind ik schitterend geworden. Het zorgt voor een look and feel van ruw linnen en het ruikt heerlijk. Zoetig en naar bloemen. Helemaal niet naar kerrie.  Ik ben wel benieuwd hoe het er gaat uit zien na talloze keren wassen in de wasmachine.




Voor nu vind ik het een heel leuk experiment. Ik wil dat ook weer doen, met indigo blauw en tie dye meer proberen laten opvallen.

donderdag 19 april 2018

Liefde en loslaten

Terwijl ik dit blog schrijf met een foto van een zelf gemaakte jurk in de hoofdrol, zit Marc in de vliegtuig naar Australië. Wat blijft het lastig om iemand van wie ik hou los te laten.

Toen wij samen waren, kwam Marc er achter dat hij zijn thuisland en zijn familie meer miste, dan hij zelf had verwacht.

Er waren ook nog enkele factoren aanwezig waardoor ik besefte dat er geen toekomst was voor ons samen. Dat vond ik zelf eerst moeilijk om toe te laten want ik hoopte natuurlijk op een andere weg voor ons.

En nu is hij weg en hoop ik op het allerbeste voor hem.

Terug naar de jurk. Want dat had toch de hoofdrol. Ik heb een naaipatroon besteld via het internet, een tuinjurk van Dottie Angel. Ik had nog stof over van de gordijnen die op mijn vader's werkkamer hingen.

 Ik heb het wel twee keer bijna weggegooid omdat het eerst helemaal nergens naar toe leek. Ik heb de zijnaden versmald en een leren vetertje toe gevoegd om een taille te creëren en het resultaat mag er wezen, vind ik.

Gelukkig maar! 

Geniet van het mooie weer. 
Liefs, Perwin


maandag 2 april 2018

Vrolijke kwastjes


Met borduurgarens heb ik kwastjes gemaakt en dat heb ik met een platte rasp gedaan. In het midden zet ik een knoopje en daarna dubbelgeslagen. En weer met een knoopje erin zijn het kleurige kwastjes geworden. Ze kunnen overal aan gehangen worden, aan een riem, sleutelhanger of een tas.



Verder heb ik een slingertje van blauwe kwastjes gemaakt en het opgehangen aan een spiegel. 

  
  
Daarna heb ik een stukje leren lapje in elkaar gemaakt met een leren ceintuur dat ik bij de kringloop heb gekocht. Aan de hoeken van de tasje en de flap zijn kwastjes aan vast gemaakt en op de flap heb ik een roos gezeefdrukt. Gelukkig blijft de eco textielverf goed op leer.


 Zo leuk om te doen. :-)

zaterdag 17 maart 2018

Ik zie mijn vader nog...


in zijn geruite overhemd zitten aan de eettafel in onze late ouderlijke flat appartement. Ik vond mijn vader altijd heel goed uit zien in een stoere overhemd en een sportieve nette broek of een jeans. Vorig jaar heb ik een paar overhemden bewaard en wist ik nog niet wat ik er mee wilde doen. Ze weg doen was onmogelijk voor mij.

Ik heb een overhemd van mijn vader - heel oud - (want mijn vader vond het onzin om een beetje versleten kleding weg te gooien. Het liefst bewaarde hij alles) verwerkt in een overhemd voor mij. Met een dierbare herinnering.

Even voelde ik mijn papa weer dicht bij mij. 

Ik heb een filmpje en foto's gemaakt. Kijk je met mij mee?



De kraag heb ik er af geknipt. De randen accentueerde ik met textielverf in goud. Ik vlocht een ceintuurtje. Er zijn een vogel met takje en veren op gezeefdrukt.
 

Meow


Sinds ik een zeefdrukpakket van Bobbin hood heb besteld met eco inkt voor textiel, ben ik veel aan het zeefdrukken. Vaak vind ik het dessin of een tekening op de stof niet zo heel mooi. Nu kan ik kiezen wat ik zelf wil gaan zeefdrukken op de stof en daarna een kledingstuk te naaien met de gezeefdrukte stof. Superleuk!

Op een zelfgenaaide tshirt heb ik een eigenwijs kattensnoet overgetrokken dat ik eerst met een stanleymes had gesneden. Het was heel gemakkelijk om dat zelf met de hand te snijden. De illustratie heb ik trouwens op (lang leve) Pinterest gevonden. Toen ik er op klikte, mocht ik het gelijk downloaden dus het was vrij te gebruiken. Fijn.


De vlekken in een kattenoortje kon ik gelukkig weg werken met wit textielverf.

 

Altijd zo gezellig met een van de katten op tafel.



Lekker zomers he? Nu moet ik nog even wachten tot alles gaat groeien en bloeien met het voorjaar en ik dat aan kan trekken met blote armen of met een vest er over.

vrijdag 9 maart 2018

safari rugzak in de wereld

Goedemorgen!

Vanochtend heb ik foto's gemaakt van een rugzak in safari stijl dat ik ga verkopen want Marc en ik hebben besloten om in ons huisje te blijven. En dat betekent ook flink opruimen en veel gaan verven.

De Amsterdamse woningmarkt is erg opgeblazen en voor mij lukt het ook niet meer om een leuke en ruime woning te vinden in Tuindorp Oostzaan. Er staan dan zoveel mensen voor in de rij. Waar ik wel een keus uit mag maken, zijn kleine en donkere woningen, veel minder fijner om te wonen dan waar wij nu zitten (ondanks dat het een hele oude huisje is met veel tocht. Hoera dat winter bijna achter de rug is).

Dus heb ik gisteren eindelijk een kast geverfd dat erom schreeuwde. Het was helemaal doorgeschuurd met blauw en wit waar de houtnerf er door schemerde. Het had iets weg van whitewash en als er iets wel is wat ik lelijk vind.. Nu is het in Olivetree van Flexa. Tussen glasgroen en olijfgroen in. Wat een rustgevende kleur vind ik dat.

En zoek ik mijn handgemaakte creaties uit dat ik de wereld in wil sturen. Ik begin met de safari rugzak. Het is een royale maat, kruiselings te dragen of zelfs met beide banden over de rug. Met een flap die lijkt op een olifantsoor. De gevlochten banden heb ik aan de uiteinden met een knoop dicht gemaakt en niet af geknipt zodat het nog versteld kan worden in jouw favoriete lengte. Van binnen is het dubbel gevoerd en de bodem is cognackleurig leer. De binnenzak en keyholder zijn eveneens ook van leer en stevig.




De prijs is 35,- inclusief verzendkosten naar Nederland en Belgie. Het is een unieke handgemaakte creatie want ik maak ze nooit meer dan 1x keer. 

Voor meer informatie kan er gemaild worden naar mij via emailvoor@perwin.nl.

Liefs, Perwin

dinsdag 6 maart 2018

Happiness is handmade


Op de stoffenbeurs in Haarlem kocht ik een meter of anderhalf dunne stretch stof met gouden spikkels. Ik nam het mee en ik wilde een hemd met een kort topje er over heen maken. Het idee was om bladeren er op te zeefdrukken met textielverf.

Met Silhouette Cameo, een snijplotter, waarmee ik alle tekeningen en teksten kan uitsnijden in verschillende materialen, liet ik een motief van tropische bladeren uitsnijden. Daarna kon ik beginnen met het zeefdrukken door gouden textielverf er over heen te strijken. Het bespaarde mij zoveel tijd en ik was veel sneller klaar dan als ik het met de hand alles had overgenomen en daarna ook nog snijden met een stanleymes. Een hele fijne machine, dat ik mij zelf als een kado heb gegeven.



Ik vind het geslaagd en ik ben er blij mee. Op de stoffenbeurs heb ik trouwens nog meer stoffen gekocht en daar ga ik nu verder mee aan slag.  

Heb een fijne dag.
Liefs, Perwin

Ga je ook mee?


Laatst was ik een week ziek (en verdrietig) en voelde ik mij erg beroerd dat ik alleen maar veel kon slapen. Dat ventileerde ik door te gaan zeefdrukken op een oude tshirt van Hema. Het werd een quote die mij op dat moment erg raakte.
 
 
 
 Het zeefdrukken deed ik met een diy-pakket van Bobbinhood. Heel simpel en zo ontzettend leuk om het te doen. 

Om nog even terug te komen of ik weer zou beginnen met handgemaakte kleding te maken op de bestelling. Ik heb er lang over na gedacht en momenteel ga ik het niet doen.
Ik heb er geen ruimte en tijd voor dus dat doe ik ook alleen voor de leukigheid. En daar geniet ik stiekem van. Dat niets moet en alles mag.

Verder naaide ik ook nog een schattig hipster.
 Ik heb meer onderbroekjes gemaakt en deze vond ik het leukste van allemaal.

  Doei, ik ga even mijn koffer inpakken. ;-)

woensdag 24 januari 2018

Weer iets van de tulpenstof

Omdat Marc en ik de laatste tijd al een paar keer onze handen hebben verbrand bij het gebruiken van mijn mama's oven, was ik op zoek naar een paar ovenwanten of pannenlappen. Bij Hema was er eentje dat ik leuk vond, zachtgroen met een print van kip er op, voor 4,- Bij Xenos zag ik ze zelfs goedkoper. Marc vond de design van de ovenwanten afschuwelijk. Toen vond ik het maar beter dat ik ze zelf kon maken van de restjes stof en leer dat ik al in huis had. Het ruimt ook gelijk een beetje op in mijn stoffenmand.

Zo gedacht, zo gedaan.


Ze maken was best veel werk. Ik was er een avond mee bezig. Dat had ik niet verwacht. Dus dat was niet echt een simpel werkje. Maar hee, nu kunnen wij onze handen niet meer verbranden. ;-)



Op deze foto lijken ze wel tuinhandschoenen.

Ik zit de laatste tijd voorzichtig aan te denken om weer op bestelling te gaan naaien. Het geeft mij veel voldoening en het geeft mij een heel fijn gevoel als ik er mee bezig ben. Er wordt ook soms gevraagd aan mij of ik iets kan maken voor de verkoop. Ik twijfel alleen nog, want ik heb niet zoveel tijd. Mijn werk in de zorg is vermoeiend en intensief. EN is mijn naaiwerk wel goed genoeg? Ja, daar zit ik nog steeds mee. Irritant hoor. 

Maar toch wil ik het een kans geven want het is wel iets wat ik heel leuk vind en het goed kan doen. Ik ga het uitwerken hoe ik het weer wil aanpakken.

Wordt vervolgd.

vrijdag 19 januari 2018

Reach for the pink stars


Een paar weken geleden naaide ik een sweaterjurk. Het patroon bestelde ik via het internet van Mamu Design en ik heb het een beetje aangepast aan mijn lichaamsmaten. Nu heb ik er weer nog een gemaakt, dit keer met een brede rolkraag.

De stof vond ik op de Noordermarkt in de Jordaan bij Brouwersgracht op maandagochtend. Ik bestelde 1,5 half meter voor 12,- Het kwam een beetje kinderlijk over op mij. Doch vond ik het ook mooi. De kleur was zachtroze en de binnenkant was lekker pluizig.

Ik kocht het op de gok en heb bewust voor de biesbanden van de zakken en mouwen donkergrijs boordstof gekozen zodat het minder zoet zou worden.



Het is net afgemaakt en ik ben er blij mee. Het is heerlijk zacht en warm!


woensdag 10 januari 2018

Mijn gevleugelde vrindjes van de kringloop


In de kerstvakantie heb ik een krans gemaakt, met takken gesprokkeld uit een bos, elfenlichtjes en groene takken, geplukt uit een boeket bloemen dat ik van Marc kreeg. Het heeft heel lang aan de muur gehangen als compensatie van de kerstversiering want ik vind het hier al vol genoeg.

Vandaag had ik een vrije dag. Het weer was er niet mooi genoeg om te gaan wandelen dus ben ik even naar de kringloop in Amsterdam Noord gegaan. In een kast met stoffen op de planken viel mijn oog gelijk op vier geborduurde vogels. Ik was verrukt. De vogels waren met veel aandacht geborduurd in heldere kleuren. De lijsten waren niet helemaal rond gemaakt en dat vond ik zo leuk er aan. Een beetje niet perfect, daar maakt mijn hart een sprongetje van.
 
                          
Ze zijn met mij mee naar huis gegaan en nu hangen ze voorlopig rond de elfenlichtjes-krans. Ik weet al wat ik met ze wil doen. Ik wil ze in een volgende huis ophangen in de hal. Ik droom al lang van een sprookjesachtig behang met bomen en takken er op. De kapstokken in de vorm van donkerbruine hertenkoppen in massief koper heb ik al jaren in huis en mijn gevleugelde vrindjes komen daar bij te hangen. 
                                    

Met de klok mee, beginnende om 12.00 zijn het Zomertaling, Koperwiek, Kluut en Roodborsttapuitje. Met dank aan Martijn op mijn instagram.