Niet een stropdas, niet twee stropdassen


 Toen ik nog in Den Bosch woonde, ging ik regelmatig in het weekend naar Amstelveen om te logeren bij mijn ouders. Ik ging dan graag naar de kringloopwinkels met mijn mams in Amstelveen en Aalsmeer. Mijn moeder reed in de auto en ik zat naast haar maar te kwebbelen. 
Wat mis ik dat nu. Er zijn meer dat ik mis van mijn ouders maar dat was sterk aanwezig!
Ik heb mij nooit meer zo geborgen gevoeld. Zo'n blije en fijne gevoel dat ik met mijn ouders op de stap was. Ik begin dat nu in het klein te voelen met René en daar ben ik dankbaar om.

Maar goed, terug naar mijn kringloopjacht. Samen met mijn mams zag ik een paar mooie stropdassen hangen. Ik dacht dat ik daar wel wat leuks van kon maken. Ik zocht ze op kleur en motief uit.


Thuis waste ik en streek ik ongeveer 6 stropdassen. (Ik had er meer gekocht en heb dat later allemaal weggegooid). Ik vond een kledingstuk van stropdassen wel genoeg.

Ik heb ze gemodelleerd op mijn lichaam. Ik herinner mij nog dat het heel lastig was, mijzelf gebruiken als een paspop. En maar spelden en het tientallen keren heel voorzichtig uittrekken. Ik heb zeker gedacht waar ik aan was begonnen.

Maar hee, ik geef het bijna nooit op.

Dus uiteindelijk heb ik het alles aan elkaar geregen. De achterkant knipte ik van een patroon uit een naaitijdschrift van een leren gilet en ik heb het aangepast aan de geregen stropdassen. Toen het aan elkaar genaaid was, heb ik de stropdassen met de hand aan elkaar vast genaaid. Ik was heel trots.

Aantal jaren later is het te strak geworden voor mij. Sommige stropdassen waren ook los geraakt en de achterkant vond ik gedateerd geworden. Ik had er een gespsluiting op gedaan, een plastic hartje. Dat vond ik nu echt niet meer mooi.


De achterkant heb ik er af gehaald. Van tweed stof (waar ik een jurk van heb genaaid, dat ik later nog wel op de blog zal laten zien) knipte en naaide ik een iets ruimer achterpand. De stropdassen heb ik van binnen vastgelijmd met textiellijm en daarna opnieuw aan elkaar vast geregen. En ik zocht er een andere simpele gespsluiting.

Het past mij weer en ik heb zin om het weer vaker te gaan dragen.

Ik moet dan ook elke keer aan mijn mams denken. :-)



(Toen ik dit aan had en weer in een van de kringloopwinkel was met mijn moeder, ben ik er zelfs op aangesproken of ik niet gilets van de stropdassen wilde produceren voor de winkel zelf.
Ik vond het een hele compliment maar heb toch nee gezegd. Het was zoveel werk en dat zag ik toch niet zitten.)



Reacties

Populaire posts