|
| |
maandag 26 augustus 2002, 00.23
Onvoorwaardelijke liefde
Liefde is net als een warm, donzig en zacht dekbed. Toen ik klein was, dacht ik
altijd dat mijn ouders de liefste mama en papa van de hele wereld waren. Nu ik groot ben,
merk ik dat ze ook maar gewoon mensen zijn met hun plus- en minpuntjes. Ik ben niet van hun vlees en bloed.
Ik heb hun genen niet geerfd. Des te leuker is het te merken dat ik toch een aantal dingen van hen heb overgenomen.
Ik geloof niet in God. En toch mompel ik vaak tegen de hemel dat hij er heel goed aan deed om deze mensen te kiezen voor mij.
Wat heb ik ze lief!
p.s. Voor ik deze stukje 'Onvoorwaardelijke liefde' ging intikken, verwachtte ik
al dat het sentimenteel zou zijn en zo is het precies ook geworden. Omdat het toch mijn gevoelens letterlijk weergeeft,
is dat de enige reden dat ik het laat staan op mijn dagboek annex weblog. p.s 1.
Papa, je had mij geen groter compliment kunnen geven, door te zeggen dat mijn stukjes net taalpareltjes zijn.
donderdag 22 augustus 2002, 01.08
Update
Enkele reacties dat ik kreeg per e-mail. "Het was leuk om te zien hoe geconcentreert iedereen zo stond te kijken. Het concept met
gebarentaal en iemand die het vertaalt is heel goed. Het komt onder andere omdat gebarentaal heel strak is om te zien, het zijn niet zomaar een paar
mooie figuren maar er zit duidelijk een betekenis in. Ook al snappen de meesten het niet, iedereen voelt dat wel."
(De gebarentekst werd getolkt door Marianne). Een stukje tekst uit een e-mail van Marianne "Perwin merkte aan het eind van de Parade op dat door onze samenwerking duizenden mensen
iets van Gebarentaal gezien hebben tijdens ons Paradetje en zeker 1000 mensen onze voorstelling hebben bezocht en echt geconfronteerd zijn met gebarentaal.
Tja, dan weet ik echt weer waar ik het voor gedaan heb. Om hun tweeen met zoveel plezier over dat terrein te hebben zien schuiven heeft ook mij een groot plezier gedaan." (wat is ze lief he :-))
woensdag 21 augustus 2002, 20.13
Waar is de tijd gebleven?
Drie dagen aan het werk en het lijkt alsof de grote vrijheid nooit heeft bestaan.
Het is dus waar dat de tijd door leuke dingen te doen razendsnel voorbijgaat.
Ik heb deze zomer een paar waardevolle ervaringen opgedaan. De reis naar de Verenigde Staten en Deaf Way II.
Dat was voor mij een heel unieke gewaarwording om meer dan achtduizend dove mensen te zien rondlopen en gebaren.
Ik had het gevoel dat de deur naar de wereld open lag voor mij. Ik zag mijn cultuur en taal overal vertegenwoordigd worden door
mensen van allerlei nationaliteiten. Jong, oud, zwart, blank, dik, dun, lesbisch, gelovig en what ever. Wie niet horen kon,
was in de eerste plaats doof. Punt uit! Ik ben er door ontroerd geraakt en in Washington DC heb ik mij twee weken niet 'gehandicapt' gevoeld.
De Parade
"Mijn naam is Samantha en ze scholden mij uit voor vuile stinkhoer en nu ben ik dus een hoer"
Toen ik terugvloog naar Nederland, had ik precies drie dagen rust voor ik kon beginnen op de Parade.
Werken op de Parade was heel bijzonder!
Wat voelde ik mij zo verlegen toen ik het publiek van buitenaf probeerde te lokken om de Panorama van Amsterdam binnen te komen
en naar ons voorstellinkje te kijken. Samen met Marianne. En ik voelde hoe ik steeds meer
groeide in mijn rol en de grenzen van mijn personage probeerde te verleggen. Als ik afging aan de positieve reacties van het publiek en Marianne, was het een groot succes.
En zo heb ik het ook ervaren. Ik heb daardoor nog meer respect gekregen voor andere mensen die met theater bezig zijn en
avond aan avond blijven optreden met enthousiasme en intensiviteit. Een waardevolle ervaring rijker.
vrijdag 9 augustus 2002, 00.31
Bleh
Wegens grote luiheid en de zomervakantie wordt nog steeds even niet bijgewerkt.
zaterdag 29 juni 2002, 07.29
USA
Om 11.35 vlieg ik naar de Verenigde Staten van Amerika.
Spannend! Eng! En hier wordt even niet bijgewerkt.
zaterdag 22 juni 2002, 22.17
Mijn vagina, mijn dorp
Mijn vagina was groen, water zacht roze velden, koe loeit zon bjna onder, lief vriendje
raakt zacht met blond strooitje aan. De intiemste plekje van een vrouwenlichaam. En ik mag daarover een kort verhaal
voordragen in gebarentaal in samenwerking met De Anglo American Theatre Group (AATG).
wanneer? Donderdagavond 27 juni
waar? Theater aan het Spui te Den Haag
zaterdag 15 juni 2002, 14.44
de Parade
Vorig jaar ben ik met een vriendin naar de Parade in Amsterdam gegaan. Het was voor mij de eerste keer dat ik er was.
Allerlei theatervoorstellingen te zien voor een lage toegangsprijs. Een grote overdekte partytent waar je muziek kunt voelen en lekker kan drinken en eten. Ik besloot ter plekke dat het niet de laatste keer was dat ik er heen ging.
Dit jaar ben ik gevraagd om als gastspeler te komen spelen op de Parade bij het decor van O.C. Hooymeijer.
Speciaal voor de Parade maakte kunstenaar O.C. Hooymeijer een geschilderd panorama van het Red Light District van Amsterdam.
Het is een klassiek panorama, zoals die vroeger op kermissen en tentoonstellingen als geschilderde voorlopers van de film
gepresenteerd werden. Ik kan veel vertellen over wat ik ga doen maar het is leuker als je komt kijken. :-)
Ik ben daar met Marianne te zien in de avond op zaterdag 3 augustus, woensdag 7 augustus, dinsdag 13 augustus,
vrijdag 16 augustus en zaterdag 17 augustus.
|
|
|
